Περιγραφή

Το LAPSE είναι μια ηχητική-κινηματογραφική εγκατάσταση που δημιουργήθηκε από τους καταξιωμένους καλλιτέχνες Σταύρος Γασπαράτος και Lars Jan. Το έργο ιχνηλατεί το ταξίδι μιας ανώνυμης γυναίκας σε απέραντες εκτάσεις χρόνου και απόστασης, μέσα από ένα ηχητικό time-lapse, σε συνδυασμό με μια εικαστική εγκατάσταση που ισορροπεί ανάμεσα σε μια ταινία και ένα σύννεφο.

Μέσα στον ενιαίο θολωτό χώρο, οι επισκέπτες βυθίζονται σε ένα ζωντανό περιβάλλον ήχου surround της πολύβουης μητροπολιτικής ζωής — ηχογραφήσεις που πραγματοποίησε ο Γασπαράτος σε περισσότερες από 30 πόλεις, μεταξύ των οποίων η Νέα Υόρκη, το Βερολίνο και το Ντουμπάι, τους μήνες ακριβώς πριν από το διαστρεβλωμένο τοπίο του lockdown. Αυτά τα ταξίδια αποδίδονται μέσα σε μία συμπυκνωμένη χρονική αλληλουχία και αναπαράγονται με ένα επιπλέον επίπεδο σύνθεσης μέσω συστήματος ηχείων surround.

Η έντονη αντίθεση που προσφέρουν αυτοί οι ήχοι με την ατροφική αστική και κοινωνική ζωή των τελευταίων δύο χρόνων είναι αναπόφευκτη — μια αντίθεση που οπτικοποιεί η ταινία του Jan, διάρκειας μιας ώρας, όπου μια γυναίκα επιπλέει κατά μήκος εκατοντάδων χιλιομέτρων του μακρύτερου ποταμού της Ελλάδας, πριν καταλήξει στην ανοιχτή θάλασσα. Παρασύρεται, απομονωμένη, αλλά ζωντανή, και πάντα μέσα στη ροή των πραγμάτων. Δεδομένης της γεωγραφικής θέσης των υδάτινων οδών που απεικονίζονται, κάθε αίσθηση γαλήνης είναι ασταθής — στα ρούχα της γυναίκας, ο θεατής μπορεί να αναγνωρίσει το πορτοκαλί ενός σωσιβίου ή τη λάμψη μιας θερμικής κουβέρτας έκτακτης ανάγκης. Η ταινία ανακλάται από έναν τεράστιο καθρέφτη σε μια κατακόρυφη οθόνη που αιωρείται πάνω από το κοινό. Ομίχλη διαμορφώνει τον όγκο μεταξύ αυτών των δύο επιφανειών, καθώς το οπτικό τοπίο ταλαντεύεται μεταξύ της φωτογραφικής παντογνωσίας του Google Earth και της διάχυσης ενός σύννεφου.

Τεχνικά Στοιχεία

• Αριθμός ατόμων που ταξιδεύουν: 3–5 άτομα
• Ελάχιστες απαιτήσεις χώρου:
  • Πλάτος 20μ., μήκος 20μ., ύψος ανάρτησης οθόνης προβολής 12μ.
  • Τετράγωνη δικτυωτή δοκός 30εκ. με διαστάσεις 8,73μ. × 4,73μ.
  • Απαιτείται ανάρτηση καθρέφτη διαστάσεων 5,00×2,13μ. (περίπου 100Κg)
• Οπτικός εξοπλισμός: Προβολέας, 4K Video, 25.000–30.000 ANSI Lumens και hazers
• Ηχητικός εξοπλισμός: 12 ηχεία (6,5 έως 8 ιντσών) και 2 subwoofers
• Χρόνος εγκατάστασης: 3 ημέρες (η 3η ημέρα μπορεί να είναι πρεμιέρα εφόσον είναι μετά τις 20:00)
• Συνεργείο εγκατάστασης: 4 riggers, 4 σκηνοθέτες σκηνής, 2 τεχνικοί εικόνας, 2 τεχνικοί ήχου
• Φορτίο: Μήκος 515εκ. × πλάτος 80εκ. × ύψος 250εκ. / περίπου 500Κg

Περιγραφή

Έξι χρόνια μετά την πρεμιέρα του «Expanded Piano» στο EMPAC - NY, ο Σταύρος Γασπαράτος έχει ξεκινήσει να εργάζεται σε ένα νέο έργο που συνεχίζει την έρευνα πάνω στην πρώτη εγκατάσταση, καθώς και στον τρόπο με τον οποίο η μουσική γράφεται και ερμηνεύεται μέσα από αυτήν.

Το Expanded Piano αποτελούνταν από μια σειρά σημάτων που ταξίδευαν από το πιάνο στον υπολογιστή και από εκεί στην πολυκαναλική ηχητική εγκατάσταση. Αυτή η νέα παράσταση προσφέρει μια επιπλέον δυνατότητα: οι ήχοι του πιάνου μπορούν να ενεργοποιούν σήματα από τον υπολογιστή πίσω στο πιάνο, δημιουργώντας βρόχους ανάδρασης ροής ήχου και δονήσεων που ανοίγουν νέες δυνατότητες ηχητικού πειραματισμού και εργαλεία σύνθεσης.

Ο στόχος αυτού του νέου μουσικού έργου/παράστασης είναι να προσεγγίσει και να χρησιμοποιήσει το πιάνο ως ένα εξελιγμένο μηχανολογικό μέσο, τεχνολογικά ενσωματωμένο με έναν υπολογιστή, που επιτρέπει στον συνθέτη να εμβαθύνει στους τρόπους με τους οποίους μια υβριδική παρτιτούρα — μισή ακουστική, μισή ηλεκτρονική — μπορεί να ερμηνευτεί ζωντανά, με τρόπο που δίνει στον εκτελεστή πλήρη έλεγχο.

Περιγραφή

Μπορούμε να εφεύρουμε νέους χορούς που μας εκφράζουν και νέα τελετουργικά που μας ενώνουν; Θα μπορούσαμε όλοι να «δώσουμε χέρι» στη δημιουργία μιας τέτοιας γιορτής; Αυτό σημαίνει «μιντάτι» στα χωριά της Ηπείρου: η συγκέντρωση για να δημιουργηθεί, με τη βοήθεια όλων, ένα έργο που χρειάζεται η κοινότητα.

Το MINTATI της Τζένης Αργυρίου, εμπνευσμένο από την κληρονομιά των παραδοσιακών και λαϊκών ελληνικών χορών καθώς και από σύγχρονες χορογραφικές πρακτικές, γεννήθηκε υπό το φως αυτών των ερωτημάτων. Χορευτές και μουσικοί δημιουργούν ένα αρχείο ήχων και κινήσεων που φέρουν μνήμες χορών από τα βάθη του χρόνου αλλά και από το παρόν, και διευρύνουν σταδιακά τους ομόκεντρους κύκλους μιας συλλογικής γιορτής, τοποθετώντας τις έννοιες της κοινότητας και της αλληλεγγύης στο επίκεντρο.

Το MINTATI είναι μια χορευτική παράσταση για 9 χορευτές και 2 μουσικούς, σχεδιασμένη για μεγάλη θεατρική σκηνή ή εναλλακτικό χώρο. Η κεντρική παράσταση διαρκεί 90 λεπτά.

Συμμετοχή

Κατά τη φάση προετοιμασίας και πρόβας, η Τζένη Αργυρίου ξεκίνησε μια σειρά εργαστηρίων ανοιχτών σε επαγγελματίες και ερασιτέχνες όλων των ηλικιών και υποβάθρων. Από αυτή την ποικιλόμορφη ομάδα, 30 άτομα επιλέχθηκαν για να συμμετάσχουν στο τελευταίο μέρος της παράστασης.

Μετά το κύριο μέρος της παράστασης, οι καλλιτέχνες στρέφονται προς το κοινό και με διακριτικό τρόπο προσκαλούν όσους επιθυμούν να ανέβουν στη σκηνή και να συμμετάσχουν σε έναν κοινοτικό χορό. Αυτή η στιγμή αναδεικνύει τη σημασία του χορού ως κοινωνικού εργαλείου για την καλλιέργεια της κοινοτικής σύνδεσης και της συλλογικής έκφρασης.

Όταν το έργο παρουσιάζεται σε περιοδεία, αυτό μπορεί να αναπαραχθεί μέσω ενός εντατικού, μονοήμερου εργαστηρίου με τοπικούς συμμετέχοντες, διάρκειας περίπου τεσσάρων ωρών. Αυτοί οι συμμετέχοντες θα παρακολουθήσουν στη συνέχεια τόσο την τελική πρόβα όσο και την/τις παράσταση/εις. Καθ' όλη τη διάρκεια της παράστασης, η ομάδα αυτή παραμένει μέρος του κοινού έως τη στιγμή που μεταβαίνει στον ρόλο των «μυστών», απευθύνοντας πρόσκληση στους υπόλοιπους θεατές να συμμετάσχουν στην παράσταση.

Το σόλο της Χάρας Κότσαλη (2023) είναι μια πρόβα δαιμονικών τελετουργικών. Στο «to be possessed», η Κότσαλη καλεί πνεύματα που στοιχειώνουν τη γλώσσα μας, τις γραφές μας, τη γνώση μας, το μυαλό μας και τον ίδιο τον υλικό κόσμο.

Εξερευνώντας μαρτυρίες γυναικών από διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια, η Κότσαλη αφήνεται να γίνει το μέσο για αυτές τις ιστορίες περί δαιμόνων, εξορκισμού και επίκλησης πνευμάτων. Με αυτό τον τρόπο, παρουσιάζει ένα σώμα σε κίνηση που βρίσκεται διαρκώς εκτός εαυτού, μια μορφή εμπειρίας που θέτει υπό αμφισβήτηση την αυτάρκεια και την αυτονομία της ατομικής γυναίκας.

Το to be possessed πειραματίζεται με τη δημιουργία τελετουργικών μνήμης και την ανάδευση των πολλαπλών φωνών που κατοικούν μέσα μας. Η Κότσαλη επιδίδεται στο δαιμονικό καθώς επιχειρεί να ζωντανέψει το αρχείο που συναντά, προσκαλώντας τις μαρτυρίες να αποκαλύψουν τον συντριπτικό αλλά ταυτόχρονα ανατρεπτικό τους χαρακτήρα.

Το ANΩNYMO παίρνει τη μορφή μιας σωματικής τελετής, ενός σύγχρονου τελετουργικού που ανακαλεί τη δύναμη των σωμάτων που χορεύουν μαζί. Βασισμένο σε εκτεταμένη έρευνα, το έργο αντλεί από παραδοσιακούς λαϊκούς χορούς από όλο τον κόσμο για να αρθρώσει την κοινωνική αποσύνδεση που έχει γίνει οδυνηρά οικεία σε πολλούς τα τελευταία χρόνια. Το αποτέλεσμα είναι μια γιορτή της ανθρώπινης σύνδεσης μέσα από την κοινή χαρά και τον συλλογικό χορό.

Το ANΩNYMO προσκαλεί το κοινό να επιστρέψει σε μια εποχή που η τέχνη δεν έφερε το όνομα ενός δημιουργού, αλλά ήταν μια κληρονομιά που έφερνε τους ανθρώπους πιο κοντά και διατηρούσε την κοινωνική συνοχή — τα πρώτα τελετουργικά μύησης και συμμετοχής. Οι πρώτοι χοροί δεν ανήκαν σε κανέναν γιατί ανήκαν σε όλους. Κάποιος έκανε την πρώτη κίνηση, ένας άλλος την παρέλαβε και βήμα-βήμα τα διαφορετικά στοιχεία σχημάτισαν ένα μοτίβο. Από σώμα σε σώμα, οι χοροί διέσχισαν τους αιώνες.

Το ANΩNYMO είναι μια χορευτική παράσταση για 7 χορευτές, σχεδιασμένη για μεσαία έως μεγάλη θεατρική σκηνή.

Στοιχεία ταινίας

• Πρωτότυπος Τίτλος: Mothers of Daughters
• Σκηνοθεσία: Elke Margarete Lehrenkrauss & Γιούλα Μπουντάλη
• Διάρκεια: Ταινία μικρού μήκους
• Έτος: 2023

Στοιχεία ταινίας

• Πρωτότυπος Τίτλος: My Mother is a Saint
• Σκηνοθεσία: Σύλλας Τζουμέρκας
• Διάρκεια: Ταινία μικρού μήκους
• Έτος: 2023
• Φεστιβάλ: Επίσημη Επιλογή Locarno (Pardi di domani), Επίσημος Διαγωνισμός Sarajevo Film Festival